مستحب مؤکده هنگام دفن میت دو قطعه چوب که در اصطلاح فقهی و روائی به آن ها جریدتین می گویند و اندازه آنها تقریباً نیم متر است با میت دفن کنند اما باید چوب تر باشد و خشک کافی نیست و بهتر است در صورت امکان از چوب نخل باشد و اگر نبود چوب سدر و اگر نبود چوب انار یا چوب درخت بید باشد و بهتره یکی از آنها را طرف راست بدن میت نزدیک ترقوه قرار دهند یعنی زیر پیراهن بطوری که به بدن بچسبد و دومی را طرف چپ میت اما روی پیراهن یعنی زیر لفافه سرتاسر قرار دهند در حکمت آن در روایات اینطور گفته شده که تا زمانی که این دو چوب تازه هستند اگر میت خدای ناکرده اهل عذاب قبر باشد موجب تخفیف عذاب او می شود. در روایت دیگر نقل شده که این کار در زمان همه انبیاء مرسوم بوده و حضرت آدم(ع) هم سفارش کرد که با او هنگام دفنش جریدتین بگذارند.(عروه الوثقی، ج 1، ص 300)
در مورد اینکه همراه میت دو تا چوب تر میگذارن، احادیث معتبر داریم.
به این دو تا چوب، جریدتین میگن.
اما نوشتن سوره توحید و... روی چوب ها، روایتی وجود ندارد.
ریختن آب روی قبر میت هم مستحب است و روایت دارد، چون موجب رحمت و برکت میشود.
اینها مستحباتی است که خداوند به آنها دستور داده تا به بهانه آنها، عذاب کمتری به مرده برسد.
اما اینکه علت و حکمت آنها چیست، ما نمیدانیم.
شاید چوب تر و آب، نشانه حیات و برکت و رحمت خدا هستند و تاثیراتی دارند که مرده را در آسایش و آرامش قرار میدهد.
ما درباره علّت واقعی چیزی نمیدانیم، ولی فایده ظاهری اش این است که میت با این دو شاخه درخت مأنوس میشود و تا وقتی که این شاخه ها، تازه باشند، عذاب از او برداشته میشود.
در روایت آمده است که وقتی حضرت آدم از بهشت اخراج شد، خداوند درختهایی از بهشت، از جمله خرما را برای او روی زمین قرار داد تا خیلی بی تابی نکند.لذا وقتی میخواست از دنیا برود، وصیت کرد که من با این درختان در این دنیا مأنوس شدم، پس شاخه ای از آنها را همراه من بگذارید تا در قبر هم با آنها مأنوس باشم.  

در روایات داریم که جریدتین بگذارید چوب تازه تا آن چوبها تازه هستند عذاب از میت برداشته می شود.