خداوند در قرآن می فرماید :
خداوند حضرت ابراهیم را به عنوان خلیل و دوست خود گرفت
*وَاتَّخَذَ اللَّهُ إِبْرَاهِیمَ خَلِیلًا*
*مقام دوستی با خدا*
پنج علت برای رسیدن به مقام دوستی خدا بیان شد.
امام صادق علیه السلام می‌فرمودند:
*إنَّمَا اتَّخَذَ اللّهُ إبراهيمَ خَليلًا، لأِنَّهُ لَم يَرُدَّ أحَدا، و لَم‏ يَسأَل‏ أحَداً غَيرَ اللّهِ عزَّ و جلّ.*
خداوند به این دلیل إبراهیم علیه السلام را (از بین أنبیاء) خلیل خود نمود، چون هیچ کس از او چیزی درخواست نکرد که او را رد کند ونیز هرگز از غیر خدا چیزی سؤال ننمود و درخواستی نکرد.
امام هادی علیه السلام فرمودند:
*إنَّمَا اتَّخَذَ اللّهُ عز و جل إبراهيمَ خَليلًا لِكَثرَةِ صَلاتِهِ‏ عَلى‏ مُحَمَّدٍ و أهلِ بَيتِهِ صَلَواتُ اللّهِ عَلَيهِم* .
خدای عزّ و جلّ إبراهیم را به این جهت خلیل خود گردانید که بر محمد و آل محمد بسیار صلوات می‌فرستاد.
ابن ابی عمیر می‌گوید:
به حضرت صادق علیه السلام عرض کردم:
*لِمَ‏ اتَّخَذَ اللَّهُ‏ عَزَّ وَ جَلَ‏ إِبْراهِيمَ خَلِيلًا قَالَ لِكَثْرَةِ سُجُودِهِ‏ عَلَى الْأَرْضِ* .
چرا خدای عزّ و جلّ حضرت ابراهیم علیه السلام را خلیل خود گردانید؟
حضرت فرمودند:
برای آن که بسیار بر زمین سجده می‌کرد.
*اهمیت اطعام دادن ونوافل*
جابر بن عبد الله الانصاری می‌گوید:
از رسول خدا صلی الله علیه وآله شنیدم که می‌فرمودند:
*مَا اتَّخَذَ اللَّهُ إِبْراهِيمَ خَلِيلًا إِلَّا لِإِطْعَامِهِ‏ الطَّعَامَ‏ وَ صَلَاتِهِ بِاللَّيْلِ وَ النَّاسُ نِيَامٌ* .
خداوند ابراهیم را خلیل خود نگردانید،
مگر برای إطعام و غذا دادن به مردم و نماز خواندن در نیمه‌های شب،
در حالی که مردم همه در خواب بودند.

سورۂ نساء، آیه ۱۲۵
علل الشرائع جلد ۱، صفحه ۳4 و 35