فوائد سفر از نظر امام علي(ع) سفر كن ولي هدف تو از سفر طلب علو و برتري‌ها، يعني طلب فضيلت‌ها و كسب كمال‌ها باشد. و در سفر پنج فايده نهفته است: برطرف شدن اندوه، کسب درآمد، فراگيري علم، آداب معاشرت و همراهي خوب. 1. «تفرّج همّ»: همّ و غم، اندوه‌ها از تو برطرف مي‌شود، آسايش پيدا مي‌کني. انسان تا وقتي که در محيط خود است، با سوابقي که در زندگي دارد، خاطرات تلخ هميشه براي او يادآور غم و اندوه و غصه گرفتاري‌هاست. مسافرت کردن و از شهر بيرون رفتن به طور طبيعي حتي در مدت محدود رهايي از هم و غم‌هاست، لااقل روح انسان براي مدتي آزاد مي‌گردد و آرامش پيدا مي‌نمايد. 2. «اكتساب معيشة»؛ اگر انسان دقت نمايد مي‌تواند با مسافرت کسب معيشت کند. انسان نبايد در معيشت‌ها، در کسب درآمدها فکرش محدود باشد به آنچه که در محيطش وجود دارد. چه بسا که انسان با لياقتي که دارد اگر پايش را از محيط خود بيرون گذاشته و به محيط ديگر برود، برايش بهتر باشد، زندگيش خيلي بهتر شود و رونق بيشتري پيدا کند. 3. «علم»؛ غير از كسب معيشت، كسب علم نمايد. هر عالمي يك دنيائي است. ممكن است در شهر انسان علماء بزرگواري باشند، ولي هر گلي، بوئي دارد. عالمي كه در شهر ديگر است ممكن است از يك نظر در حد عالم شهر شما نباشد، ولي او هم براي خود دنيائي دارد. وقتي با دنياي او روبه‌رو شديد غير از دنيائي كه داشتيد، با دنياي عالم ديگري نيز آشنا خواهيد شد و علوم ديگري به دست خواهيد آورد. حضرت علي(ع) در حديث ديگر مي‌فرمايند: علم حاصل نمي‌شود مگر با پنج چيز: 1. زياد سؤال نمودن، 2. زياد مشغول بودن، 3. درک محضر عالمان رباني، 4. پاکيزه نمودن کارها، 5. کمک خواستن از پروردگار متعال. 4. «آداب»؛ همه آداب و اخلاق‌ها، آداب و اخلاقي نيست كه مردم شهر يا كشور انسان دارند. وقتي به جاي ديگري سفر مي‌كنيد با يك سلسله آداب ديگر برخورد مي‌كنيد و احيانا متوجه مي‌شويد كه برخورد و عادت‌هاي آن‌ها عادت‌هاي خوبي است. ممکن است يک سلسله آداب و اخلاق در مسافرت بياموزيد. لااقل مي‌توانيد آداب آن‌ها را با آداب خود مقابل يکديگر بگذاريد و مقايسه کنيد، قضاوت کنيد و آداب خوب‌تر را انتخاب کنيد. 5. «صحبة ماجد»؛ غير از مسئله كسب علم، صحبت است. صحبت يعني چه؟ يعني هم‌نشيني. در سفر به هم‌نشيني با مردمان بزرگ توفيق پيدا مي‌كنيد. گاهي صحبت با افراد بزرگ به روح شما كمال مي‌دهد. آداب مسافرت 1. مواظبت بر امور شرعي، 2. صدقه دادن، قرائت آيت الکرسي و ذکر الهي، 3. سپاس‌گزاري از حق تعالي، 4. رعايت حقوق ديگران در سفر، 5. مدارا و دوستي و محبت به هم‌سفران، 6. دوري از جدال و مخاصمه، 7. ايثار و مقدم داشتن ديگران، 8. بخشش امکانات خود به ديگران، 9. مشورت نمودن در کارها، 10. دوري از گناه و معصيت، 11. همراه داشتن دفتر و قلم و کتاب براي مطالعه، 12. همراه با جمع بودن و دوري از تفرقه و جدايي، 13. همراه داشتن کمک‌هاي اوليه،